Czy hipnoza jest bezpieczna? O kontroli, pamięci i granicach
To pytanie słyszę częściej niż jakiekolwiek inne. Czy stracę kontrolę? Czy powiem coś, czego nie chcę? Czy na pewno się wybudzę? Odpowiadam po kolei, bez straszenia i bez obiecywania cudów.
Barbara Pasalska · 5 min czytania

Prawie każda rozmowa przed pierwszą sesją dochodzi w którymś momencie do tego samego pytania. Czasem pada wprost, czasem nieśmiało, na samym końcu: a czy to jest bezpieczne? I bardzo dobrze, że pada. Oddajesz komuś na kilka godzin swoją uwagę i zaufanie. Masz prawo wiedzieć, na co się zgadzasz.
Zebrałam tu odpowiedzi na obawy, które słyszę najczęściej. Piszę je tak, jak mówię na bezpłatnej rozmowie: szczerze, także o tym, kiedy sesja nie jest dobrym pomysłem.
Czy w hipnozie traci się kontrolę?
Nie. To chyba najważniejsze zdanie w całym tym tekście. Przez całą sesję zachowujesz świadomość tego, co się dzieje. Słyszysz mój głos, czujesz swoje ciało, wiesz, gdzie jesteś. W każdej chwili możesz się odezwać, poprosić o przerwę albo otworzyć oczy i zakończyć.
Hipnoza, z którą pracuję, nie ma nic wspólnego z pokazami scenicznymi. Nie oznacza utraty kontroli ani podporządkowania się czyjejś woli. Ja prowadzę, towarzyszę i trzymam przestrzeń, ale to Ty decydujesz o swoim udziale i swoich granicach. Nikt nie jest w stanie w hipnozie skłonić Cię do zrobienia czegoś, czego nie chcesz.
Czy powiem coś, czego nie chcę powiedzieć?
Nie. Mówisz o tym, czym chcesz się podzielić. Jeśli coś pojawia się w Tobie, ale nie masz ochoty o tym mówić, możesz to zachować dla siebie. Wszystko, czym się dzielisz, traktuję jako poufne.
Czy można się nie wybudzić z hipnozy?
To obawa, która wraca bardzo często, a odpowiedź jest prosta: nie da się „utknąć” w hipnozie. To stan podobny do tego tuż przed zaśnięciem. Gdyby nagle zerwało się połączenie internetowe, po prostu otworzysz oczy i wrócisz, tak jak budzisz się z drzemki. Dołączasz ponownie do spotkania tym samym linkiem, a sesję przedłużam o utracony czas.
Czy hipnoza jest bezpieczna, gdy temat jest trudny?
Tu odpowiedź jest dłuższa, bo zależy od Ciebie i od mojego prowadzenia.
Pracujemy w Twoim tempie, z uważnością na Twoje reakcje. Obserwuję Twój oddech i to, co dzieje się w ciele, dlatego kamera podczas sesji jest włączona. Jeśli coś okazuje się zbyt intensywne, możemy się zatrzymać, zmienić sposób pracy albo zakończyć dany etap.
Ważne jest dla mnie jeszcze jedno: nie musisz ponownie przeżywać wszystkich trudnych doświadczeń, żeby móc się im przyjrzeć. Często wystarczy spojrzeć na nie z innej perspektywy, z odległości, z miejsca, w którym jesteś już bezpieczna. Nie chodzi o to, żeby rozdrapywać rany. Chodzi o to, żeby zrozumieć, skąd się wzięły, i pozwolić im się domknąć.
Kiedy warto poczekać albo najpierw skonsultować się ze specjalistą
Jest kilka sytuacji, w których mówię otwarcie: zanim się umówimy, porozmawiaj z osobą, która Cię leczy. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy:
- zmagasz się z poważnymi trudnościami psychicznymi albo jesteś pod opieką psychiatryczną,
- jesteś w ostrym kryzysie i potrzebujesz pilnej pomocy,
- przyjmujesz leki, które wpływają na świadomość, i nie wiesz, czy głęboki relaks jest dla Ciebie odpowiedni.
Moje sesje mają charakter duchowy i rozwojowy. Nie zastępują diagnostyki, leczenia ani psychoterapii. Jeśli potrzebujesz pomocy medycznej, to ona jest pierwsza. Sesja może przyjść później, jako wsparcie.
Co dzieje się w ciele podczas hipnozy
Wiele osób boi się nie tyle samej hipnozy, ile tego, co poczuje ciało. Najczęściej jest to po prostu ciężkość i ciepło, czasem lekkie mrowienie w dłoniach. Oddech zwalnia, mięśnie twarzy się rozluźniają. Bywa, że robi się chłodno, dlatego zawsze proszę, żebyś miała pod ręką koc. Mogą pojawić się łzy, czasem śmiech, czasem westchnienie, które przychodzi samo. To znaki, że coś się puszcza, a nie że dzieje się coś złego.
Po sesji możesz czuć się lekko oszołomiona, jak po bardzo głębokim śnie. Dlatego nie planuj zaraz potem jazdy samochodem ani ważnego spotkania. Daj sobie chwilę, napij się wody, postaw stopy na podłodze. Większość osób mówi, że wieczorem po sesji śpi wyjątkowo dobrze.
Co, jeśli nic nie zobaczę?
To nie jest kwestia bezpieczeństwa, ale lęk, który często idzie w parze z poprzednimi. Nie każdy odbiera wewnętrzne doświadczenia obrazami. Jedni widzą wyraźne sceny, inni czują emocje, ciepło albo ucisk w ciele, słyszą słowa albo po prostu wiedzą, co jest ważne. Każdy z tych sposobów jest dobry i z każdym da się pracować.
Jeśli jednak sama myśl o tym, że masz wejść w trans i opowiadać, co się dzieje, budzi w Tobie napięcie, jest formuła, w której nie musisz tego robić. W Hipnozie Duchowej z Telepatą to telepata wchodzi w kontakt z Twoim polem i odbiera obrazy, emocje i informacje, a ja prowadzę go przez kolejne warstwy procesu. Ty zostajesz świadomym obserwatorem. Dla wielu osób to dobry pierwszy krok.
Jak wybrać bezpieczne miejsce do pracy z hipnozą
Bezpieczeństwo sesji to nie tylko sama metoda. To też osoba, która Cię prowadzi. Zanim się na kogoś zdecydujesz, zwróć uwagę na kilka rzeczy:
- czy możesz najpierw porozmawiać i zadać pytania, zanim zapłacisz,
- czy ta osoba jasno mówi, czego nie robi (nie diagnozuje, nie leczy, nie obiecuje wyzdrowienia),
- czy pyta o Twoje zdrowie i sytuację, zanim zaprosi Cię na sesję,
- czy po sesji możesz do niej napisać, jeśli coś Cię poruszy.
Jeśli ktoś obiecuje, że po jednej sesji znikną wszystkie Twoje problemy, warto się zatrzymać. Głęboka praca bywa bardzo poruszająca, ale ma swój rytm i nikt uczciwy nie zagwarantuje Ci efektu.
Sprawdź swoje „tak” przed sesją
Zanim umówisz się na jakąkolwiek sesję, usiądź na chwilę w ciszy i połóż dłoń na mostku. Zadaj sobie pytanie: czy jestem na to gotowa? Nie szukaj od razu odpowiedzi w głowie. Poczuj, co dzieje się w ciele. Rozluźnienie, ciepło, ciekawość to zwykle Twoje „tak”. Ścisk w żołądku i chęć ucieczki nie znaczą, że sesja jest zła, tylko że może jeszcze nie teraz. Wtedy zacznij od rozmowy, bez zobowiązań.
Jeśli masz pytania, których tu nie ma, napisz albo umów się na bezpłatną rozmowę. Wolę, żebyś przyszła na sesję z jasną głową, niż z niepokojem, którego nikt nie wysłuchał. Więcej o samym przebiegu spotkania przeczytasz we wpisie Hipnoza online: jak wygląda sesja.
Pytania i odpowiedzi
Nie. Przez cały czas słyszysz mój głos, wiesz, gdzie jesteś, i możesz w każdej chwili przerwać. Hipnoza nie oznacza podporządkowania się czyjejś woli.
Nie da się w niej utknąć. To stan podobny do drzemki. Jeśli połączenie się urwie, po prostu otworzysz oczy, a sesję dokończymy po ponownym połączeniu.
Pracujemy w Twoim tempie i z uważnością na Twoje reakcje. Możemy się zatrzymać albo zmienić sposób pracy. Nie musisz ponownie przeżywać trudnych doświadczeń, żeby się im przyjrzeć.
Gdy jesteś w ostrym kryzysie, zmagasz się z poważnymi trudnościami psychicznymi albo jesteś pod opieką psychiatryczną, najpierw porozmawiaj z osobą, która Cię leczy. Sesja nie zastępuje leczenia.
Sesje i procesy Tranquillum mają charakter duchowy i rozwojowy. Nie zastępują diagnostyki, leczenia medycznego, opieki psychiatrycznej ani psychoterapii.


